95 – Alaaf, cloaca, whatever

Ik had de film natuurlijk allang gezien, en heb het genre theater hoogstpersoonlijk al diverse keren doodverklaard, maar er werd niet naar me geluisterd en werd aan mijn oren gesleept naar de Engelenbak om daar de toneelvoorstelling Cloaca te gaan zien. Waar ik me bij een film kan verliezen in de beelden en me zwijgend kan op laten gaan in het geheel, als mijn medebezoekers tenminste de krakende zakken chips en toffees thuis laten, heb ik bij toneel last van de afstand. Geen moment kan ik vergeten dat ik naar vier mannen op een podium kijk. Dat gezegd hebbende, vond ik het een zeer aangename voorstelling, met goede acteurs, veel humor en vaart. EN iemand werd vijftig in de voorstelling. Toeval bestaat niet.

Cloaca door de De Plankeniers

Nog 95 dagen te gaan.


Reacties

95 – Alaaf, cloaca, whatever — 3 reacties

  1. “Er werd aan mijn oren gesleept.” Misschien kun je een nieuwe regel instellen zodra je 50 bent: je laat je alleen nog maar vrijwillig ergens mee naar toe slepen, onder het mom: The older I get, the more everyone can kiss my ass.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>