Midlife Me & Van hunebed tot Hyves
Posted in ik schrijf een boek!, life as we know it on Jun 14th, 2010
Wat maakt een voorstelling zo slecht dat je na slechts één minuut elkaar zuchtend aankijkt en na tien minuten als je vriendin fluistert “Wil jij ook zo graag weg?” meteen opstaat, de hele rij vervolgens dwingt in de benen te klimmen om haastig weg te benen en de deuren van de Kleine Komedie met een zucht verlichting achter je dicht te horen gaan? Moeilijk. Moeilijk om om dat te beschrijven. Het is een vraag die op een middelbare school niet zou misstaan.
Beargumenteer waarom je de voorstelling Van hunebed tot Hyves onuitstaanbaar slaapverwekkend, irritant en saai vond. Gebruik tenminste twee argumenten.
Het oogde ongeïnspireerd, de humor was zouteloos en de beginscene met Anne Frank was tenenkrommend slecht. Meer dan drie scenes heb ik niet gezien, dus verder kan ik er echter weinig over zeggen. Nu zal niet iedereen het net zo afgrijselijk hebben als ik gevonden (alhoewel ik later wel mensen heb gesproken die het volledig met me eens waren maar uit fatsoen en op hun tandvlees zijn blijven zitten), ik heb me echter afgevraagd hoe dat is om in een voorstelling te spelen en geen respons te krijgen of weinig. Dat moet moeilijk zijn. Net zo moeilijk om voor goud te gaan (zoals Jan-Peter Balkenende) terwijl het hele land al weet dat je op apegapen ligt. Het vereist doorzettingsvermogen, een ijzeren wil en een rotsvast vertrouwen in jezelf. Over die drie karaktereigenschappen zal ik moeten beschikken zodra ik mijn manuscript af heb. Ik wil het, ik kan het, ik ga er voor. Deadline: 19 juni. Daarna ga ik het aan de man/vrouw brengen. Hoop ik. Ik ben niet zo goed in tegenslag. Afwijzing kan ik helemaal niet tegen. Hellup. ‘k Heb wel al bijna 60.000 woorden! Het is een begin. Misschien toch nog minstens één keer herzien 
