Midlife Me & A Single Man
Posted in (too) mad movies on Feb 5th, 2010
Ik had vanochtend een belangwekkende mededeling te doen. Ik was een vrouw met een missie. Dus sta ik bij de ontbijttafel, priem met mijn rechterwijsvinger naar de filmfolder die ik in mijn linkerhand heb en zeg met een uiterst serieus gelaat tegen de zittende hubby.
“Dit, dit is een hele mooie man.”
Oeps. Ik bedoelde natuurlijk: “Dit is een hele mooie film.” Hubby kwam niet meer bij boven zijn geroosterde boterham. En al was het wel heel fijn dat Colin “Pride & Prejudice” Firth meedeed aan A Single Man - het oog wil ook wat tenslotte - was het veeleer zijn fenomenale spel dat een verpletterende indruk maakte. Bij de openingscène van de film had ik al tranen in mijn ogen, aan het eind wilde ik alleen maar in wild geschrei uitbarsten. Schrijnend verdriet verpakt in een esthetische Tom Ford beleving. Wonderschoon. En hoe komt het dat Julianne Moore er zo oogverblindend mooi uitziet? Oneerlijk! Ze is ouder dan ik.
De folder in kwestie.
