Midlife Me & brommer
Posted in life as we know it on Jul 7th, 2010
Bijna aangereden door een brommer op een fietspad.
‘He,’ gil ik. ‘Jij moest stoppen. Er staan daar haaientanden.’ Ik zwaai wild met mijn rechterarm.
Hij staart me boos aan van onder zijn helm.
‘Helemaal niet.’
‘Kijk dan.’
‘Volgens mij heb jij stront in je ogen.’
Hij spurt weg.
‘En volgens mij ben jij een aso,’ schreeuw ik naar zijn rug.
Even verderop staat de brug omhoog. De brommer staat vlak vooraan bij de rood-witte slagboom. Ik ga langzaam fietsen, maar moet toch afstappen. Niet te dichtbij, maar ook niet te veraf. Ik ben geen doetje namelijk. De gemotoriseerde aso draait zich om, vangt me met zijn woedende blik en gaat me doordringend aanstaren. Ik doe alsof ik hem niet zie. Er landt een vliegje op mijn hand. Ik blaas hem opzichtig weg.
Dat zou tijd worden. De brug gaat omlaag.
De brommer draalt een halve seconde als de slagboom omhoog staat, alsof hij iets van plan is. Dan zet hij zich in beweging. Eindelijk. Verstandig van hem. Ik had diverse scenario’s in gedachten en in geen enkele kwam hij er echt goed vanaf.
Wat is dat toch met dat staren? Intimiderend?
Ha!
