Midlife Me & poppenspel
Jul 20th, 2010 by midlife_me
In de BBC programma’s over antiek die ik teveel en te graag kijk, zoals ‘Cash in the attic’, gaat het over mensen vaak in een laatste levensfase die kleiner willen gaan wonen en de spullen willen opruimen die ze gedurende een heel leven hebben verzameld en geërfd. In het Engels noem je dat ‘to declutter’, een mooi woord.
Ik ben er nog niet aan toe.
In de garage staan er een aantal dozen die ik gisteren vastbesloten ging aanpakken. Ik doe ze open, haal alles er uit, fotografeer het en gooi de inhoud vervolgens allemaal weg, dacht ik.
Vreemd hoe herinneringen verdwijnen, ik kan me alleen nog heel vaag voor de geest halen hoe ik opging in een eindeloos poppenspel. Dit is alles wat er over is van mijn verzameling. Het was mijn lievelingspop, een tante breidde er het schattige roze ensemble voor (moeilijk om aan te trekken!) en weer een andere tante (als ik me goed herinner) naaide de klederdracht.
In al haar pakjes en in verschillende poses heb ik mijn lieveling van weleer gefotografeerd in de tuin. Ik heb even bij de grote bruine vuilnisbak gedraald maar haar toen toch maar weer voorzichtig terug gedaan in de doos.
Over tien jaar nog maar weer eens proberen.
hummm, waarom niet naar de kringloop winkel gebracht? dan krijgt jouw schat nog een nieuw kind wat ze gelukkig maakt. niet weggooien toch?
Ik heb meerdere keren iets in mijn opruimwoede weggegooid waar ik later erg spijt van kreeg. Sindsdien doe ik het in fases: bv schoenen die op zijn, maar waar ik ZO verknocht aan ben: eerst een tijdje op het balkon tot de elementen ze zo hebben aangetast dat het eenvoudiger is om ze weg te gooien. Maar dat is iets wat duidelijk weg kan, maar deze pop………eenmaal weg is altijd weg! Doe maar lekker rustig aan!
@erna: Het zou inderdaad wel fijn zijn als ik iemand anders gelukkig met haar maakte. Ik heb al een beetje rondgekeken op het web, maar tot nu toe niets gevonden.
@marion: Ga ik doen!
Zo schattig!! Niet weg doen. Je hoort toch vaak dat oudere mensen weer terug kijken op vroeger (ver na midlife). Dan ben je vast nog blij met jouw 3d herinnering.
Nu ik jouw foto’s zie van je poppenkind(eren) krijg ik spijt dat ik de mijne heb weggegooid. Als kind snapte ik sowieso niet wat ik ermee moest doen. Ik kleedde ze uit en smeet ze vervolgens in de hoek. Die pop mis ik nog steeds niet, maar… mijn Oma had er wel een prachtig pakje voor gemaakt van zwart fluweel met onderaan een geborduurde rand bloemetjes . Plus nog een witkanten onderjurkje. Spijt spijt spijt als haren op mijn hoofd!