De Franse koning Louis XIV beknotte de macht van de aristocratie door de lucratieve baantjes slechts uit te delen aan diegene die zich permanent in Versailles ophielden en deel uitmaakten van ingewikkelde hofrituelen, zoals het zogenaamde ‘Lever’. Het kostje was gekocht van de edele die een slip droeg van het koninklijke hemd of een schoen aantrok bij de majesteit na het ontwaken. Slim van Louis, die – als we de historici mogen geloven – niet bepaald een intellectueel licht was. E.e.a. toont enig raakvlak met Prins Roodhaar, kater met beperkt verstandelijke vermogens, woonachtig op deze woonboot, die zijn medebewoners in een even onzinnig als vernederend ritueel heeft weten te strikken.

Het gaat als volgt: als ik ‘s nachts slaapdronken naar het toilet stommel, staat hij met trillende, gekrulde staart tegen de deurpost aan en laat hij een langgerekte verlangende miauw horen. Geeuw, heb ik hem wel voldoende brekkies gegeven? Nou, maar even kijken dan (in Eva’s kostuum, mind you). Soms is het bakje leeg maar steeds vaker is het bakje tot aan de rand toe vol en wil Prins Roodhaar geaaid worden terwijl hij zijn maaltijd nuttigt. En ik, zei de gek, buig me gehoorzaam en rillend van de kou naar voren terwijl mijn zonnekoninkje spinnend zijn brokjes verorbert.

Gelukkig is hij te dom om verwend te raken.

L'État, c'est moi