In een donker ge-aircoed klaslokaal buig ik mij al een week met tien anderen over het programma Photoshop. In het begin was het me wat teveel. Na drie en een halve week de huisschilder te hebben uit gehangen, beschouwde ik de cursus als een belachelijk invulling van mijn vakantie. Niet dat ik het mezelf niet heb aangedaan, mind you. Of hoogstpersoonlijk er geld voor heb betaald. Mopperdemopper. Inmiddels ben ik al weer helemaal om. Het is keihard werken, maar wees gerust, na afloop hang ik met mede-cursisten op een terras met een glas bier waarbij we enthousiast de ins en outs van ‘morfen’, ‘maskers’ en ‘layers’ bespreken.
Hier onder een kleine proeve van mijn kunnen: een Adjelina (Adje (mijn muze) en Angelina).
En ik heb natuurlijk niet veel tijd te bloggen, ben even met een ander medium bezig!

Griezelig!
Nou, ik vind haar/hem/het* wel wat hebben…. Wat vond Adje er zelf van? Want ik ga er van uit dat je Angelina nog niet gesproken hebt…
Ik ga zo naar bed, maar weet niet of ik nu wel durf te slapen (-;
Wel leuk, denk ik, zo’n cursus. Wil het altijd nog eens leren.
Knap!!!!
Jéé, die Angelina leek me al geen katje om zonder handschoenen aan te pakken:-)
Janny