Het is nauwelijks te geloven maar James Bond en ik zijn even oud: samen zijn we in 1962 geboren. Ook zijn we allebei bedreven in de edele kunst van de vechtsport, maar dan houdt de gelijkenis zo’n beetje op. James houdt van Martini, ik van single malt whisky. Hij is de eeuwige vrijgezel, ik ben stevig verankerd in een relatie. James verwisselt probleemloos van gedaantes, terwijl ik naar een steeds verouderende versie van mezelf in de spiegel staar. Al zes keer volbrengt hij het huzarenstukje zichzelf te verjongen en energiek weer aan nieuwe avonturen te beginnen.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Reden waarom ik de James Bond films tegenwoordig veel beter te pruimen vind dan vroeger, is dat het in eerdere films volstrekt niet geloofwaardig was dat al die vrouwen bij hem in bed kropen. Bij rocksterren, ja. Bij rijke, machtige mannen, ja. Bij onbekende spion in de vorm van dikbuikige Roger Moore, nee. En laten de gebeurtenissen rond de CIA-directeur niet zien dat mannen juist geen weerstand kunnen bieden aan mooie vrouwen?
Afgelopen weekend heb ik Skyfall gezien in Tuschinski (altijd een beleving die prachtige zaal). Heerlijk was het. Van alle James Bond verschijningen is Daniel Craig mijn absolute favoriet. En fantastisch hem in de weer te zien met Xavier Bardem als slechterik. Twee lekkere dingetjes voor de prijs van een.
Wie is jullie favoriete James Bond?





