Mag ik een blogje lang klagen? Het is zonnig weer, er ligt een stapel boeken ligt klaar om gelezen te worden, het strand lonkt en ik – zei de gek – sta op een gammele steigers op een wiebelend vlot de buitenboel te doen. Schoonmaken, schuren en verven.

Het is mijn lot als woonbewoner c.q. houtenhuisbezitster. Bovendien is het geld op, anders zou ik een dure schilder inhuren en zou ik welverdiend in mijn ligstoel van achter mijn Chanel zonnebril de wereld kunnen beschouwen.

Anyway, gelukkig wordt mij wel regelmatig verteld dat ik een heldin ben.
Het zijn de krukken die deze Chef Kwast overeind houden.