Een paar dagen geleden trof ik de foto van de dode Michael Jackson in de krant aan. In verband met het proces tegen zijn lijfarts was het beeld door de aanklagers vrijgegeven. Hij ligt zo te zien in een ziekenhuisgang. Zijn hoofd ligt een beetje schuin, zijn kaken lijken bij elkaar te worden gehouden door een soort plakband, zijn huid is bleek, maar bovenal straalt hij de alomvattende verlorenheid uit die hem bij leven ook al geplaagd moet hebben. Nu is doodgaan een eenzaam laatste bedrijf. Treurig ook, zoals in het geval van Michael Jackson maar vooral ook diep treurig dat de foto wordt vrijgegeven en overal in de media wordt gepubliceerd.
Diezelfde dag werd mij gevraagd te jureren in een gedichtenwedstrijd met als thema ‘Eenzaamheid’. Ik heb ‘ja’ gezegd, ik ben dol op gedichten die diep treurig zijn. Ik kikker er altijd enorm van op dat in goed gekozen bewoordingen wordt duidelijk gemaakt dat achter ieders schone schijn een zelfde menselijke verlorenheid zich schuilhoudt. Maar de dichter behoudt zijn menselijke waardigheid en afstand en dat wordt Michael Jackson (hoe ‘fout’ hij misschien zelf ook was) onthouden. Het geeft echt geen pas. Bah!
All You who Sleep Tonight
All you who sleep tonight
Far from the ones you love,
No hand to left or right
And emptiness above -
Know that you aren’t alone
The whole world shares your tears,
Some for two nights or one,
And some for all their years.
Vikram Seth
zelfs dit einde, misschien zelfs die laatste foto( het “plakband”is de tube van het reanimeren) hoort bij de grote theatershow die het leven van michael jackson beheerste.
ik heb zelf moeite met de houding van die vader, de man, die met harde hand zijn kinderen de bühne opgestuurd en gehouden heeft, hun jeugd, hun leven verziekt heeft en nu krokodillentranen toont in elke talkshow, die hem hebben wil:))
Ben het hartgrondig met je eens! Dat die man niet publiekelijk aan de schandpaal wordt genageld begrijp ik niet.
He bah, dat is me gelukkig ontgaan. De foto, niet de zielige persoon zelf..
openbare personen en beroemdheden verliezen hun priveleven tot en met hun sterven.
je kent vast ook wel dit boek van Vikram Seth : http://en.wikipedia.org/wiki/The_Golden_Gate_%28Vikram_Seth_novel%29 Golden Gate.
Bedankt voor de tip, want dat boek ken ik niet. Ik heb wel An equal music en About a boy gelezen, vond ik allebei zeer de moeite waard.
A Suitable Boy is ook erg het lezen waard. maar golden gate is geheel in dichtvorm geschreven. erg meeslepend daardoor.
Ik dacht al toen ik ‘About a boy’ schreef: volgens mij heet dat boek anders. Kwestie van de klok en de klepel. Ik bedoelde idd. A Suitable Boy.
Heb de foto ook niet gezien en laat dat maar zo; zijn verhaal is al triest genoeg.
Toen Pim Fortyn vermoord was. stond zijn foto ook breeduit op de voorkant van alle kranten. Fortuyn op zijn rug, politielint, “kogelbordjes”, een plas bloed… Stijlloos. Zelfs als je spuugde op de man zijn politieke opvattingen.