Het gaat me steeds makkelijker af om de voetangels en klemmen die het leven om zich heen strooit te vermijden. Ik ken de valkuilen en de doodlopende straten, ik ben er namelijk al geweest, en dus baan ik me een pad over vaste grond. Lekker, ware het niet dat ik de weg zo langzamerhand knikkebollend kan lopen. Done it, seen it and moved on. Daarin schuilt het gevaar van midlife, als je niet uitkijkt zeg je samen met Edna St. Vincent Millay, een Amerikaanse dichteres: ” It’s not true that life is one damn thing after another; it is one damn thing over and over.”
Dus, midlifers, rek je uit, trappelen met die benen, en stort je halsoverkop in het leven. We hebben geen keus, het is of dat of stikken op de vierkante millimeter.
Over dwaze zaken geproken er is een restaurant in Amsterdam dat zo heet. Tegenover het CS, lekker goedkoop, leuk ingericht, aardige bediening en goed eten. Eigenlijk too good to be true.
Dwaze Zaken
Wel er even bij vertellen wat er in de kelder zit, he
)
Ik weet niet of dat waar is, ik heb ze gegoogled en daar kwam niets uit, behalve dat het een kunstenaarscafe was. Vertel jij maar
)
Nee, dat gaan ze niet op internet zetten natuurlijk, heh heh. En ik ook niet!
Pingback: midlife me, over het leven tussen jeugd en ouderdom » Blog Archive » Tekening 14