Jarenlang als een roosje geslapen, maar nu gaat het mis. Van maandag op dinsdag, vaste prik word ik om vier uur ‘s ochtends wakker en val ik niet meer in slaap. Eerst dacht dat het aan de inspanning van de Zumba Fitness van de maandagavond lag, maar nee. Dan moet het dat ene glaasje alcohol dat ik nog durf te drinken, omdat mijn midlife systeem op tilt slaat van meer, maar nee. Heb ik een overmaat aan zorgen? Als je een kat met kleine handicap (maar 1 hersencel) niet meetelt, is er geen wolkje aan mijn middelbare lucht. Met andere woorden, het zal de overgang wel zijn. Fijn dat zo’n vaag begrip als kapstok kan fungeren van mijn slechte humeur (‘ik denk dat mijn hormonen in de war zijn’), moeheid (‘ik denk dat het mijn hormonen zijn’) en andere muizenissen.

Overigens was ik op mijn allercharmantst toen ik vanmiddag een folderaar ‘in the act’ betrapte terwijl hij tegen mijn heg buiten op straat aan het plassen was.
‘Wat bent u daar nou aan het doen?’
Hij putte zich uit in verontschuldigingen en deelde mede dat onze heg 1 van de drie plekken was waar hij zijn water liet gaan. Thank you for sharing, maar ik heb hem vriendelijke verzocht onze heg voortaan alsjeblieft over te slaan. Wat kan ik anders? Boos worden? Een bordje ophangen? U wordt verzocht niet tegen de heg aan te urineren?

Maar nu weet ik waarom het zo in dat ene hoekje in de tuin afgelopen zomer zo stonk.

Leuke cover van Gotye’s ‘Somebody That I Used to Know’ van Walk off the Earth. Met dank aan de tipgeefster!