Het viel me rauw op me dak. Nog niet koud terug in kikkerland of de koelste zomerdag sinds mensenheugenis werd neer geschreven in de annalen. Ik weigerde toe te geven aan mijn opwelling handschoenen op de fiets aan te doen, alsof de realiteit zich aan mij zou aanpassen. Tegelijkertijd verlangde ik harstochtelijk naar lekkere warme handen. Blazen helpt niet helaas. En zo zit het leven vol verrassingen, elke dag nieuwe, raadselachtige cadeautjes.
Ook tijdens de vakantie. Plots was daar een pauw in de tuin.
Bovendien bleek ‘scharminkeltje’, de hongerende zwerfkat bij de casa, die we ruimhartig van heerlijkheden voorzagen, een zogende moeder te zijn met drie schattige kleintjes die ze aan ons kwam laten zien. Lief.
Heel apart die kou tijdens de zomer, zeer verrassend en innovatief, maar mag het een onsje meer warm zijn? Ja, jij, daar boven! Luisteren!!
Koud hè:-)
Wat lief, al die beesten om je huis in Spanje……
En als gister je al tegenviel, zal het vandaag met al die regen er niet beter op geworden zijn!! Sterkte!
Welkom thuis…….
Vandaag is het 17 jaar geleden dat Charlotte geboren werd. Ook toen was het regenachtig en een graad of 15. Zo lang ik me kan herinneren heeft ze nog nooit een ‘warme’ verjaardag gehad (nou ja, ik zorg natuurlijk voor extra warmte….
P.S. ….. op ‘me’ dak? …….
Het scheelde niet veel of ik had mijn winterjas weer van zolder gehaald. Vandaag viel de temperatuur wel mee, maar die regenbuien…Daar wordt een mens toch depri van? Maar ik voel me al een stuk beter te weten dat jij hongerende te eten hebt gegeven.