Midlife Me & Rome

Geplaatst op door
Reageer

Roma, stad der steden, bakermat van de beschaving, waar de klassieke oudheid tot leven komt, de mannen niet verder dan mijn navel komen en de cappuccino slechts 90 eurocent kost. De eerste dag de must see sights gedaan, d.w.z. het Colosseum, Circus Maximus en het Palatino. Het was geweldig! Het krioelde van de toeristen, de rijen waren kilometers lang en we staarden allemaal naar dezelfde ruïnes en schoten met onze digitale camara’s allemaal dezelfde plaatjes. En never in a million years kun je iets voelen of voorstellen bij al die verweerde stenen vanwege de kakafonische nachtmerrie die je omringt. M.a.w. soms vraag ik me wel eens af of ik wel goed snik ben om een stedentrip te doen.

Kortom, het is nog even wennen.

D = absoluut dieptepunt
N = neutraal
* = niet gek
** = vermoeide voeten waard
*** = divina

Colosseum ** (ondanks het massatoerisme toch erg indrukwekkend)
Palatino * (vergeef me, ik was al moe)
Forum N (een hoop omgevallen pilaren, stel je er maar iets bij voor!)
Circus Maximus N (heel veel gras)

Midlife Me & woningruil

Geplaatst op door
Reageer

Mind the step, mind the step. Het is Schiphol 13.35. Vanochtend was er de totale stress. De Romeinen die – tijdelijk – mijn woning gaan betrekken, duwden me de sleutel van hun apartement in handen zodra ze het tuinhekje achter zich gesloten hadden. Geweldig, maar vijf minuten later was ik diezelfde sleutels kwijt. Het volgende half uur als een kip zonder kop door het huis geraasd, en de vuilnisbak op zijn kop gezet. De Romeinen zaten verbijsterd op de bank.

Had ik dit vroeger, d.w.z. pre-midlife, ook? Ik ben bang van wel. Uiteindelijk hingen de sleutels op de meest logische plek, bij alle andere sleutels. Minstens tien keer overheen gekeken.

Woningruil = gratis overnachten in geweldige apartmenten en huizen en alle inside tips krijgen van de natives waar je lekker uit eten kunt gaan. Geen steriele hotelkamer , geen afgelikte boterham waar iedereen in en uit is geweest maar een echt huis. Ideaal, en de poes thuis krijgt niet alleen haar eten maar heeft gezelschap bovendien. Midlife Me kan het aanbevelen!
woningruil organisatie homelink

Roma, ik kom er aan!

Midlife Me & wenkbrauw (2)

Geplaatst op door
Reageer

Ik heb ‘wenkbrauw’ net gegoogled en ik heb gelezen dat de de wenkbrauw dit seizoen slechts aan de ‘natural look’ hoeft te voldoen. Goddank. Daar valt mijn kronkelhaar ook vast onder. Wikepedia heeft een leuk stukje over de wenkbrauw en het belang ervan in de menselijke communicatie.
de wenbrauw in Wikepdia
Wikepedia rocks! Een geweldig web-instituut.

De meerkoet zit nog steeds naast de eieren op het vlot, nog weinig nieuws van dat front.

Midlife Me & wenkbrauw (1)

Geplaatst op door
1

It’s the bloody limit. Ik kijk belangstellend in mijn spiegeltje (spiegeltje, spiegeltje aan de wand) en zie een lange kronkelhaar uit mijn wenkbrauw komen! 4 centimeter of zo. Hoe heb ik die gemist? Shit. Snel een schaar gepakt. En niets aan de hand, maar niet heus. Een midlifeme setback. Erg, maar nog erger waren die haren uit mijn kin kwamen groeien. Uit het niets. Dat je ouder wordt, alla, het hoort bij het bestaan, een rimpel hier en daar, nou vooruit. Maar wat is dat met die overactieve haargroei? Wat is het evolutionaire nut daarvan? Had een zekere entiteit daarboven (als zij bestaat) dat niet een beetje beter kunnen regelen? En komen er soms straks lange haren te voorschijn uit mijn midlife neusgaten? Ik vrees het ergste: niet alleen een midlifeme maar ook een toverkol.

Midlife Me & verkoudheid

Geplaatst op door
Reageer

De meerkoet zit op het vlot, nog steeds naast de eieren, de moedereend kwaakt er lustig op los, de pulletjes peddelen met hun mini-flippers er vlijtig op los, de futen zijn aan het baltsen, hun veren spreiden zij rond hun hoofden uit, zelfs mijn hoogbejaarde kat verdwijnt de tuin in en laat de wind en de zon met haar vacht spelen. En ik? Ik zit binnen. En staar mistroostig naar buiten. Een neus vol snot, schuurpapier rond mijn neusgaten, verhoogde druk in mijn hoofd en een slecht humeur. Buiten is het lente, binnen is het herfst. Zoiets.

Uitingen van medeleven worden erg op prijs gesteld.

eendjes

Afterthought:
Onderteken het manifest Beperkt Houdbaar als je ook vindt dat de media een idioot, vertekend beeld presenteren van het menselijke lichaam, en van het vrouwelijke lichaam in het bijzonder!
manifest beperkt houdbaar
Georganiseerd door Larissa Pans (historica, freelance-journalist), Marije Lieuwens (freelance-journalist) en Myrthe Hilkens (journalist De Pers), Sunny Bergman (documentairemaakster, o.a. van ‘Beperkt Houdbaar’) en Stine Jensen (docent literatuurwetenschap aan de VU en publiciste).

Midlife Me & meerkoet (1)

Geplaatst op door
Reageer

Een meerkoet heeft zich geïnstalleerd op het vlot voor mijn huis. Ik had het kunnen weten. Ze waren de laatste weken nogal in de weer met je-weet-wel. Losbandig! Maar het was niet de bedoeling dat ze een nestje zouden maken, althans niet hier. Meerkoetouders zijn niet de meest zorgzame of oplettende ouders. Ook dit nest ziet er weer niet uit, een paar slordig bijeengeraapte takken en de meerkoetouder zit meer naast dan op de eieren. Het zal mij benieuwen. Ik heb al menig meerkoetfamiliedrama hier op het kanaal moeten aanschouwen. Het is niet goed voor mijn hart. Om maar niet te spreken over de eenzame pulletjes die ik rond deze tijd kwakend over het brede kanaal zie dwalen. Moeder eend is niet in de buurt en kan niet tellen. Soms haat ik dit seizoen.

meerkoet naast de eieren

Midlife Me & Staatsoper zu Berlin

Geplaatst op door
2

De gids die de rondleiding door de Staatsoper geeft, spreekt met consumptie. Ik kan het weten want ik zit in de keizerlijke loge direct binnen zijn sproeibereik. Feitje na feitje vallen uit de welbespraakte mond van de Duitse heer terwijl ik na verloop van tijd alleen nog naar staar naar de technici die op de bühne druk in de weer zijn met de decorstukken. Eindelijk kunnen we dan naar beneden en gaan we in vogelvlucht langs de solistenkamer, de coulissen en de kruip en sluipgangetjes achter het toneel. Te snel sta ik dan weer op Unter ter Linden en kijkt peinzend om me heen. Waar kan ze ditmaal Kaffee und Kuchen scoren?
Conclusie: een rondleiding in Berlijn kan soms een monoloog zijn van driekwartier.
staatsoper zu berlin